, ,

آیین نامه اجرایی ماده (۳) بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث

آیین نامه ماده 3 قانون خسارات واردشده به شخص ثالث

آیین نامه اجرایی ماده (۳) بیمه اجباری خسارات واردشده

به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه

(بیمه حوادث راننده مسبب حادثه)

  تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۵/۱

بیمه حوادث راننده مسبب حادثه

ماده ۱ –

در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند و سایر اصطلاحات مندرج در این آیین نامه ،

تابع تعاریف مندرج در قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه -مصوب ۱۳۹۵- است:

الف -قانون:

قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه -مصوب ۱۳۹۵-

ب – بیمه گذار :

دارنده وسیله نقلیه (اعم از مالک یا متصرف) هر کدام که بیمه نامه موضوع این آیین نامه را تحصیل کند، بیمه گذار محسوب

و تکلیف از دیگری ساقط می شود .

پ – بیمه گر :

شرکت بیمه ای که مجوز فعالیت در رشته بیمه حوادث را از بیمه مرکزی دریافت کرده باشد

و مشخصات آن در بیمه نامه درج گردیده و در ازای دریافت حق بیمه ،

جبران خسارت بدنی ناشی از جوادث تحت پوشش را طبق قانون واین آیین نامه به عهده می گیرد.

ت – راننده مسبب حادثه :

فردی که بر اثر وقوع هر یک از حوادث حادثه موضوع این آیین نامه دچار خسارت بدنی شده و شخص ثالث محسوب نشود.

ماده ۲ –

دارنده وسیله نقلیه مکلف است همزمان با خرید بیمه نامه شخص ثالث برای پوشش خسارت های بدنی

که در اثر حوادث موضوع این آیین نامه به راننده مسبب حادثه وارد می شود،

حداقل به میزان دیه مرد مسلمان د ر ماه غیر حرام بیمه حوادث راننده اخذ کند.

تبصره –

زمان شروع و پایان مدت بیمه مذکور باید با زمان شروع و پایان مدت بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث یکسان باشد.

ماده ۳-

بیمه گر موظف است در ازای دریافت حق بیمه مربوط،همزمان با صدور بیمه نامه شخص ثالث، بیمه نامه حوادث راننده را

با رعایت این آیین نامه صادر نماید.

ماده ۴ –

میزان تعهد بیمه گر در هر حادثه برای جبران خسارت فوت ، معادل مبلغ مندرج در بیمه نامه

و برای جبران خسارت جرح و یا صدمه بدنی، برابر با حاصل ضرب درصد دیه یا ارش تعیین شده در مبلغ مندرج در بیمه نامه است .

هزینه معالجه بیمه شده نیز بر اساس تعرفه های مصوب هیئت وزیران و با رعایت ماده (۳۵) قانون تحت پوشش بیمه می باشد.

در هر حال مجموع خسارت بدنی قابل پرداخت به راننده مسبب حادثه در هر حادثه از مبلغ بیمه مندرج در بیمه نامه بیشتر نخواهد بود.

تبصره – 

بیمه گر مکلف است در ایفای تعهدات موضوع این بیمه نامه ، خسارت وارده به راننده مسبب حادثه را بدون لحاظ جنسیت و دین

تا سقف مبلغ مندرج در بیمه نامه پرداخت نماید.

ماده ۵-

چنانچه راننده مسبب حادثه از محل بیمه نامه شخص ثالث یا صندوق تأمین خسارت های بدنی غرامت دریافت نماید،

تعهد بیمه گر به میزان درصد تقصیر تعیین شده خواهد بود.

ماده ۶ – 

کسر بخشی از خسارت یا عدم پرداخت خسارت وارده به راننده مسبب حادثه

به استناد تقصیر ،قصور یا اشتباه بیمه گر یا نماینده وی در تنظیم و صدور بیمه نامه مجاز نمی باشد.

ماده ۷ –

خسارت های خارج از تعهد بیمه گر،موارد مندرج در مواد (۱۵)و (۱۷) قانون می باشد.

ماده ۸ –

هرگاه در مدت بیمه، در کاربری وسیله نقلیه تغییری به وجود آبد که موجب تشدید خطر گردد،

بیمه گذار موظف است حداکثر ظرف دو هفته از تاریخ تغییر کاربری ، بیمه گر را آگاه سازد.

در این صورت بیمه گر می تواند با صدور الحاقیه تغییر کاربری، حق بیمه مربوط را حسب مورد افزایش دهد

و بیمه گذار موظف است حق بیمه اضافی را پرداخت کند.

چنانچه بیمه گذار مراتب را به بیمه گر اعلام نکند  و موضوع بعد از وقوع حادثه معلوم شود،

خسارت وارده به نسبت حق بیمه پرداختی به حق بیمه واقعی محاسبه و پرداخت می

گردد.

ماده ۹ –

در صورت وقوع حادثه ، بیمه گذار موظف است ظرف شصت روز مراتب را به بیمه گر اعلام نماید،

درصورت اطلاع بیمه گر از وقوع حادثه به هر طریقی از جمله اعلام بیمه شده و یا وارث یا نماینده قانونی وراث ،این تکلیف از بیمه گذار ساقط می شود.

چنانچه بیمه گر نزد مراجع قضایی اثبات نماید عدم انجام تکلیف فوع در مهلت مقرر موجب خسارتی برای او شده است

می تواندخسارت وارده را از مبلغ قابل پرداخت کسر نماید،

مگر این که بیمه گذار اثبات کند به علتی خارج از اراده خود قادر به انجام تکلیف یادشده نبوده است.

ماده ۱۰ – 

برای پرداخت خسارت بدنی ارایه اصل یا تصویر برابر با اصل مدارک زیر لازم است:

الف —

بیمه نامه یا هرگونه مدرک دال بر دارا بودن پوشش بیمه موضوع این آیین نامه.

ب – 

گزارش کارشناس راهنمایی و رانندگی یا گزارش مقامات انتظامی یا نظریه کارشناس یا هیئت کارشناسی منتخب مراجع قضایی حسب مورد.

پ –

گواهینامه رانندگی مسبب حادثه یا هرگونه مدرک دال بر داشتن گواهینامه رانندگی متناسب با وسیله نقلیه مربوط.

ت – 

مدرک شناسایی راننده مسبب حادثه .

ث – 

خلاصه پرونده بالینی راننده مسبب حادثه در صورتی که در مراکز درمانی بستری شده یا تحت معالحه قرار گرفته باشد.

ج –

گواهی پزشکی قانونی درخصوص نوع و درصد صدمه بدنی واردشده به راننده مسبب حادثه.

چ – 

گواهی فوت یا جواز دفن صادره یا تأببد شده توسط پزشکی قانونی و شناسنامه باطل شده متوفی در صورت فوت راننده مسبب حادثه.

ح –

گواهی انحصار وراثت در صورت فوت راننده مسبب حادثه.

تبصره ۱ –

در صورت توافق راننده مسبب حادثه و بیمه گر در مورد نوع و درصد صدمه بدنی با رعایت ماده (۱۱) قانون، گواهی پزشکی قانونی الزامی نیست.

تبصره ۲ –

پزشکی قانونی مکلف است با درخواست بیمه گر مربوط، نوع و درصد واردشده به راننده مسبب حادثه را

بدون لحاظ جنسیت و دین وی تعیین و به بیمه گر اعلام کند.

در صورت مراجع مستقیم راننده مسبب حادثه به پزشکی قانونی ، پزشکی قانونی موظف است

ضمن اخذ گزارش موضوع بند (ب) این ماده ، نوع و درصد صدمات بدنی وارده به راننده را تعیین و مراتب را

به بیمه گر مربوط اعلام و رونوشت گزارش خود را به راننده مسبب حادثه ارایه نماید.

تبصره ۳ –

مأموران راهنمایی و رانندگی و یا مقامات انتظامی مکلفند با اطلاع از وقوع حوادث موضوع این آیین نامه با حضور در صحنه

نسبت به تهیه گزارش مبنی بر شرح و علت وقوع حادثه و مشخص نمودن راننده مسبب حادثه درهنگام وقوع حادثه

و ارایه گزارش مذکور به راننده مسبب حادثه یا ذی نفع اقدام نمایند.

تبصره ۴ – 

در مواردی که بین طرفین حادثه در خصوص تعیین مقصر و یا میزان تقصیر اختلاف نظر باشد

ویا در صورت عدم امکان تعیین راننده مسبب حادثه توسط پلیس راهنمایی و رانندگی،

خسارت بر اساس رأی مرجع قضایی پرداخت خواهد شد.

ماده ۱۱-

بیمه گر مکلف است حداکثر ظرف بیست روز از تاریخ تکمیل مدارک، مبلغ خسارت را حسب مقررات این آیین نامه پرداخت نماید.

تبصره ۱ – 

چنانچه علی رغم کامل بودن مدارک، بیمه گر خسارت را پرداخت نکند مکلف است علاوه بر اصل خسارت،

به ازای هر روز تأخیر معادل نیم در هزار مبلغ خسارت را به ذی نفع پرداخت نماید.

تبصره ۲ –

در صورت فوت بیمه شده، خسارت به وراث قانونی بیمه شده یا نماینده قانونی آنها و به نسبت سهم الارث پرداخت می گردد.

ماده ۱۲ –

نرخ حق بیمه سالانه به ازای هر هزار ریال تعهد بیمه نامه برای انواع وسایل نقلیه به شرح زیر می باشد:

الف -سواری شخصی:  (۰/۷) ریال

ب – اتوکار(استیشن ، ون ،مینی بوس و اتوبوس ) :  (۱) ریال

پ – بارکش : (۱/۲) ریال

پ- موتورسیکلت و وسایل نقلیه ریلی:  (۰/۳۷) ریال

تبصره –

بیمه گر می تواند تا دو و نیم درصد (۲/۵ % ) کمتر از نرخ های مذکور را ملاک عمل خود قرار دهد.

اعمال تخفیف بیشتر از دو و نیم درصد (۲/۵ %) توسط بیمه گر ، منوط به کسب مجوز از بیمه مرکزی است.

ماده ۱۳ –

نحوه تخفیف یا افزایش در حق بیمه موضوع این آیین نامه و نحوه انتقال سابقه تخفیف عدم خسارت آن و نحوه فسخ بیمه نامه ،

تابع مقررات مربوط به بیمه شخص ثالث می باشد.

ماده ۱۴ – 

چنانچه فردی که راننده وسیله نقلیه بوده ، در زمان وقوع حوادث موضوع این آیین نامه خارج از وسیله نقلیه بوده و دچار صدمات بدنی شود،

در حکم شخص ثالث بوده و خسارت وارده حسب مورد از محل بیمه شخص ثالث یا صندوق تأمین خسارت های بدنی پرداخت می شود

و در غیر این صورت خسارت از محل بیمه نامه حوادث راننده جبران خواهد شد.

ماده ۱۵ –

از تاریخ انتقال مالکین وسیله نقلیه ،کلیه حقوق و تعهدات ناشی از قرارداد بیمه موضوع این آیین نامه به انتقال گیرنده منتقل می شود

و انتقال گیرنده تا پایان مدت قرارداد بیمه ، بیمه گذار محسوب می شود.

ضوابط مربوط به انتقال تخفیف عدم خسارت بیمه شخص ثالث تابع آیین نامه اجرایی تبصره ماده (۶) قانون می باشد.

ماده ۱۶ – 

چنانچه مشخص شود که وسیله نقلیه تحت پوشش بیمه نامه حوادث راننده برای همان مدت نزد بیمه گر دیگری نیز بیمه شده است،

بیمه نامه بعدی باطل خواهد بود و حق بیمه دریافتی مربوط پس از کسر ده درصد آن بابت هزینه های بیمه گری به بیمه گذار مسترد می شود.