,

آیین نامه شماره ۹۴

مقررات تعیین حق بیمه انواع رشته های بیمه ای

آیین نامه شماره ۹۴

آیین نامه شماره ۹۴ ” مقررات تعیین حق بیمه انواع رشته های بیمه ای”  در جلسه مورخ ۱۳۹۶/۰۵/۲۹ شورای عالی بیمه به تصویب رسیده است.

این آیین‌نامه از تاریخ/۰۱ /۰۱ /۱۳۹۷ لازم الاجرا است و جایگزین آیین نامه های شماره ۸۱ (مقررات تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه ای )و اصلاحات بعدی آن می شود.

شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری و

به استناد فصل نهم قانون اجرای سیاست های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی و سایر مقررات مربوط،

در جلسه مورخ ۱۳۹۶/۰۵/۲۹” مقررات تعیین حق بیمه انواع رشته های بیمه ای” را مشتمل بر۱۰ ماده و ۴ تبصره به شرح ذیل تصویب نمود :

ماده ۱ –

مؤسسه بیمه مکلف است حق بیمه انواع رشته های بیمه ای را با رعایت مقررات این آیین‌نامه و موازین فنی پیوست تعیین و اعمال نماید.

تبصره-

انواع رشته های بیمه ای که حق بیمه آنها توسط هیئت وزیران، شورای عالی بیمه و یا بیمه مرکزی تعیین شده یا می شود تابع مقررات مربوط خواهد بود.

ماده ۲-

مؤسسه بیمه موظف است ضمن رعایت موازین فنی تعیین حق بیمه موضوع ماده ۱ ،

نرخ حق بیمه ، جدول تعرفه کوتاه مدت و روز شمار ، میزان و موارد تخفیف و یا اضافه نرخ انواع رشته های بیمه ای و هر گونه تغییر در آنها را

در کمیته ای متشکل از  اکچوئر داخلی ، مسئول فنی رشته  ذی ربط  و معاون فنی تعیین و پس از تایید مدیر عامل( یا قائم مقام وی)  به تصویب هیئت مدیره برساند و

همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به همراه گزارش توجیهی مبانی محاسباتی به بیمه مرکزی ارسال نماید.

ماده  ۳-

در تعیین نرخ حق بیمه رشته هایی از قبیل بیمه های مهندسی که امکان تعیین تعرفه یکسان وجود ندارد مؤسسه بیمه موظف است

بجای تعیین تعرفه ، مبانی تعیین نرخ را با توجه به مقررات این آیین نامه تعیین و همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به بیمه مرکزی ارسال نمایند.

ماده ۴-

در تعیین نرخ حق بیمه رشته های آتش سوزی ، باربری ، مهندسی و نفت،گاز و پتروشیمی ،کشتی و هواپیما ،

رعایت ماده ۱۶ ” آیین نامه نحوه واگذاری بیمه های اتکایی اجباری و میزان کارمزد و مشارکت در سود آن” ( آیین نامه شماره ۷۶ مصوب شورای عالی بیمه) و اصلاحات بعدی آن الزامی است.

ماده ۵ –

چنانچه حسب  بررسی بیمه مرکزی مشخص شود نرخ حق بیمه ، جدول تعرفه کوتاه مدت و روز شمار ، میزان و موارد تخفیف و

یا اضافه نرخ هر یک از رشته های بیمه ای با ضوابط مقرر در این آیین‌نامه انطباق ندارد،

موسسه بیمه موظف است حداکثر ظرف مدت ۳۰ روز پس از اعلام بیمه مرکزی موارد اعلامی را

با رعایت مراحل مقرر در ماده ۲ این آیین نامه اصلاح و همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به بیمه مرکزی ارسال نماید.

ماده ۶-

چنانچه بر اساس صورت های مالی حسابرسی شده موسسه بیمه ضریب خسارت شش ماهه در رشته درمان بیشتر از ۸۰ درصد و

ضریب خسارت یکساله در سایر رشته‌های موضوع این آیین‌نامه بیشتر از ۷۵ درصد باشد،

موسسه بیمه موظف است حداکثر ظرف مدت ۳۰ روز مصوبه موضوع ماده ۲ این آیین نامه را در خصوص آن رشته اصلاح  و

به تایید مدیر عامل (یا قائم مقام وی) و تصویب هیئت مدیره برساند و همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به بیمه مرکزی ارسال نماید.

تبصره ۱ –

در رشته‌های بیمه مهندسی ، نفت و گاز،  پتروشیمی ، کشتی و هواپیما میانگین ضریب خسارت در دوره پنج ساله منتهی به سال مورد بررسی ملاک عمل است.

تبصره ۲-

مبانی محاسبه ضریب خسارت موسسه بیمه در هر یک از رشته های بیمه ای

مقررات مندرج در ماده ۳ آیین نامه ذخایر فنی موسسات بیمه ( آیین نامه شماره ۵۸ )مصوب شورای عالی بیمه خواهد بود.

ماده ۷-

مؤسسه بیمه موظف است در رشته هایی که شرایط عمومی مصوب شورای عالی بیمه دارد بیمه نامه های خود را با رعایت آن شرایط صادر نماید.

تبصره –

در رشته‌های بیمه فاقد شرایط عمومی مصوب شورای عالی بیمه ،مؤسسه بیمه موظف است شرایط بیمه نامه های خود را

حسب مورد بر اساس آیین نامه های مربوط  آن رشته یا بر اساس کلوز های متعارف بین المللی با چارچوبی که بیمه مرکزی ابلاغ خواهد کرد صادر نماید.

ماده ۸ –

در صورت احراز تخلف مؤسسه بیمه از اجرای مفاد این آیین نامه بیمه مرکزی می‌تواند متناسب با تخلف و تکرار آن حسب مورد هر یک از اقدامات زیر را انجام دهد:

۱- اخطار کتبی به مسئول فنی ، معاون فنی ،مدیر عامل و یا هیئت مدیره مؤسسه بیمه.

۲-  الزام شرکت به استعلام نرخ از بیمه مرکزی قبل از صدور بیمه نامه در یک یا چند رشته بیمه.

۳- کاهش کارمزد اتکایی اجباری سهم بیمه مرکزی حداکثر تا ۹۰ % مبلغ کارمزد مصوب.

۴- سلب صلاحیت مسئول فنی، معاون فنی و یا مدیرعامل مؤسسه بیمه.

۵- تعلیق پروانه فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه با تصویب شورای عالی بیمه.

۶- لغو پروانه فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه با تأیید شورای عالی بیمه و تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی ج.ا.ا.  ایران.

ماده ۹ –

بیمه مرکزی هر سال یکبار گزارشی از نتیجه اجرای این آیین‌نامه توسط هر یک از موسسات بیمه را تهیه و به شورای عالی بیمه ارایه خواهد نمود.

ماده ۱۰-

این آیین‌نامه از تاریخ/۰۱ /۰۱ /۱۳۹۷ لازم الاجرا است و جایگزین آیین نامه های شماره ۸۱ (مقررات تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه ای )و اصلاحات بعدی آن می شود.

موازین فنی تعیین نرخ های حق بیمه

موسسه بیمه موظف است در تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه معیارهای عمومی مندرج در بند الف و حسب مورد معیارهای اختصاصی رشته ذیربط مندرج در سایر بندهای این موازین را رعایت  نماید:

الف)  معیارهای عمومی تعیین نرخ حق بیمه انواع رشته های بیمه:

۱- بیمه پذیر بودن ریسک.

۲-   شدت و تواتر ریسک.

۳- توجه به تابع توزیع ریسک و میانگین و واریانس آن.

۴- سوابق عملیات بیمه‌ای آن رشته.

۵- اعمال تخفیف یا اضافه نرخ بر اساس سابقه بیمه گذار.

۶- در بیمه های اشخاص: عوامل متعارف بازار بیمه از جمله جدول مرگ و میر و نرخ بهره فنی.

۷- وضعیت ریسک از لحاظ رعایت استانداردهای پیشگیری و ایمنی.

۸- رعایت حد توانگری شرکت.

۹- توجه به عوامل تشدید خطر.

۱۰- مدت بیمه.

۱۱- خطرات اضافی و استثنائات.

۱۲- فرانشیز.

۱۳- هزینه های اداری و عملیاتی.

۱۴-عدم تبعیض غیر موجه در تعیین نرخ.

۱۵- امکان واگذاری اتکایی بویژه در رشته هایی مانند کشتی و هواپیما که کلوز های استاندارد دارند.

۱۶- مقررات بین المللی در رشته‌هایی که جنبه بین المللی دارد و تابعی از کنوانسیون‌ها و موافقتنامه های بین المللی است.

۱۷- ارائه بیمه نامه در قالب بیمه‌های مشترک نباید اصول حاکم بر محاسبه حق بیمه را نقض نماید.

۱۸- توجه به اوضاع پیرامون بازار بیمه کشور.

۱۹- موازین فنی و اصول اکچوئری رعایت شود و با لحاظ ماهیت رشته های بیمه ای ، نرخ حق بیمه به نحوی تعیین گردد که

حق بیمه حداقل معادل مجموع هزینه‌های خسارت ، هزینه های اداری ، بیمه گری و کارمزد فروش پس از کسر درآمد  سرمایه گذاری باشد.

ب)معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته هواپیما:

بیمه هواپیما یکی از تخصصی ترین رشته‌های بیمه‌ای است که به دلیل تنوع پوشش ها از جمله بدنه ، مسئولیت در قبال مسافران ، مسئولیت تولید کنندگان و …

پیچیدگی خاصی در نرخ‌گذاری دارد و یکی از رشته‌هایی است که بدلیل جنبه بین المللی ، تابع کنوانسیون ها و موافقتنامه های بین المللی است

و از کلوزهای استاندارد مختلفی در هر بخش از پوشش های آن استفاده می شود.

  1.  نوع هواپیما.
  2. ارزش هواپیما.
  3. سال ساخت هواپیما.
  4. تجهیزات ایمنی هواپیما.
  5. خطرات اضافی و استثنائات.
  6. تعداد هواپیماهای بیمه شده در ناوگان( یک هواپیما یا تعدادی از یک  ناوگان)
  7. حوزۀ استفاده (منطقۀ جغرافیائی)
  8. سابقۀ خسارتی در پنج سال گذشته.
  9. سوابق پروازی ، تجربه و سن  خلبان.
  10. مدت پرواز سالانه.
  11. نوع کاربرد هواپیما (آموزشی ، مسافری، باری و…).
  12. مبنا و میزان مسئولیت (کنوانسیون ورشو ،موافقتنامه مونترال ، …).
  13. کلوزهای مورد استفاده.
  14. برنامه های تعمیراتی و رتبه موسساتی که تعمیرات را انجام داده‌اند.
  15. علامت ثبتی و کشور سازندۀ هواپیما.
  16. مدیریت خطوط هوائی.
  17. وضعیت و نوع فرودگاه های مورد استفاده و تجهیزات ایمنی آنها.

پ)  معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته کشتی:

با توجه به تنوع کشتی ها از جمله باری و مسافری و محدودۀ تردد آنها ،

محاسبۀ نرخ در بیمۀ کشتی تابع عوامل مختلفی مانند ویژگی‌های فنی کشتی ، نوع کاربری و

مسئولیت‌های مختلف صاحبان و شرکت‌های کشتیرانی در قبال عوامل انسانی و محیط زیست است.

این رشته نیز مانند  بیمه هواپیما تابع کنوانسیون های مختلف بین المللی و کلوزهای مختلفی است که در این رشته مورد استفاده قرار می گیرد.

  1. نوع شناور (باری ، مسافری و کشتی های ویژه عملیات خاص).
  2. موسسه طبقه بندی و تایید کننده سلامت شناور.
  3. ایمنی و قابلیت دریانوردی.
  4. سن شناور.
  5. محدودۀ تردد.
  6. سابقه خسارتی.
  7. تعداد شناورهای بیمه شده (یک کشتی یا تعدادی از یک ناوگان).
  8. سابقه فعالیت حرفه ای مالک شناور.
  9. مشخصات شرکت سازنده.
  10. کشور سازنده و پرچم.
  11. سوابق شغلی خدمه.
  12. ارزش شناور.
  13. فرانشیز.
  14. نوع نیروی محرکه شناور و ماشین آلات.
  15. امکانات تعمیر شناور.
  16. کلوزهای مورد استفاده.
  17. محموله (مواد فاسد شدنی ،مواد نفتی ،مسافر و…)

ت) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مهندسی:

در بیمه های مهندسی به دلیل تعدد پوشش و تنوع پروژه‌ها، احصای عوامل موثر در ارزیابی ریسک و تعیین حق بیمه به صورت جامع دشوار است زیرا

بسته به نوع پروژه ممکن است عوامل مورد نظر آنقدر متنوع و متکثر باشند که نتوان همه آنها را فهرست نمود .

بدلیل همین محدودیت، آنچه در این ضوابط اعلام شده است عوامل کلی و فراگیر بیمه‌های مهندسی است.

بنابراین توجه به عوامل و پارامترهای ویژه هر نوع پروژه موضوع بیمه که در این ضوابط ذکر نشده نیز مورد تاکید است.

  1. شناسائی ریسک های هر بخش از پروژه.
  2. تعیین میزان تعهدات بیمه گر در هر بخش.
  3. تفکیک پروژه به بخش های مختلف از جمله سازه های موقتی، عملیات ساختمانی ،ماشین آلات ، دورۀ نگهداری ، آزمایش و راه اندازی و… .
  4. نحوه پرداخت حق بیمه.
  5. سابقه فعالیت های پیمانکار.
  6. امکانات ایمنی در بخش های مختلف پروژه ها.
  7. مسئولیت در قبال اشخاص ثالث با در نظر گرفتن محیط پیرامون پروژه ها.
  8. عوامل تشدید خطر در رابطه با وضعیت و محل اجرای پروژه ها و ماشین آلات.
  9. استهلاک و عمر مفید ماشین آلات.
  10. برآورد زیان های ناشی از خطای انسانی، نقص فنی و مخاطرات بیرونی.
  11. خطرات اضافی و استثنائات.
  12. توجه به خسارت های غیر مستقیم مانند عدم النفع.
  13. تجربه خسارت های سال گذشته و ویژگی های هر ریسک.
  14. دوره انتظار در پوشش عدم النفع.
  15. دامنه خسارت های تحت پوشش بر اساس نوع پروژه ها.
  16. بررسی کامل خطرات طبیعی و محیطی و وضعیت زمین شناختی محل.
  17. مدت اجرای پروژه.
  18. ویژگی های طرح و نوع مصالح ساختمانی.
  19. درصد پیشرفت پروژه.
  20. شرایط و تمهیدات مربوط به اطمینان از سلامت اجرای پروژه.
  21. تجهیزات ایمنی و اطفای حریق و امکانات حفاظتی.
  22. تجربه پرسنل.
  23. سوابق اجرائی پیمانکار در انجام پروژه های مشابه.
  24. شرایط مالی بیمه گذار و روش های تامین مالی پروژه.
  25. تعداد و نوع شیفت های کاری.
  26. میزان و نوع مسئولیت های مجری.
  27. سازندگان و عرضه‌کنندگان تجهیزات و لوازم و مصالح.
  28. سوابق و خسارات قبلی پیمانکار.
  29. شرایط و کلوز های پیوست بیمه نامه.
  30. نوع و سطح تکنولوژی انجام کار.

ث) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته باربری:

  1. نوع و دامنه پوشش بر اساس کلوز های A و B و C وTOTAL LOSS  و پوششهای فراتر از هر کلوز.
  2. نوع و خصوصیات محموله (شکنندگی ،فسادپذیری و…).
  3. طریق حمل (زمینی، هوایی و یا دریایی).
  4. مسافت و مسیر حمل.
  5. قلمرو جغرافیایی حمل.
  6. امکانات ایمنی وسیلۀ حمل.
  7. مقررات بین المللی حاکم بر حمل.
  8. عوامل غیر قابل پیش بینی از جمله تغییر مسیر حمل.
  9. خطرات اضافی و استثنائات.
  10. مبداء و مقصد حمل.
  11. خسارت های ناشی از جنگ، اغتشاش و یا تحریم.
  12. انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله دیگر(Transshipment  )
  13. دفعات حمل ( Partshipment )
  14. دوره اعتبار بیمه نامه.
  15. نحوه پرداخت حق بیمه.
  16. درج شرط اخذ بارنامه حاوی ارزش دار در رابطه با  بیمه نامه های داخلی.
  17. مشخصات وسیله حمل.

ج )معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته آتش سوزی:

  1. نوع قرارداد (عادی ، تمام خطر ،فرست لاس و…).
  2. گزارش کارشناس ریسک.
  3. نوع و امکانات ایمنی مورد بیمه.
  4. نوع کالاهای مورد بیمه.
  5. دامنه پوشش.
  6. درصد و میزان فرانشیز در خطرات اضافی.
  7. خطرات اضافی و استثنائات.
  8. سوابق خسارتی در زمینه مورد بیمه ،نوع فعالیت و گذشته بیمه گذار.
  9. طبقه بندی ریسک های پروژه.
  10. محاسبه MPL و EML.
  11. خطرهای تحت پوشش.
  12. مدت زمان اعتبار بیمه نامه.
  13. پوشش مسئولیت در قبال اشخاص ثالث.
  14. استهلاک سازه های مورد بیمه.
  15. منطقه خطر (میزان ریسک زلزله).
  16. پراکندگی ریسک.

چ ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته بدنه اتومبیل:

  1. نوع خودرو (سواری ،اتوکار ، بارکش ، موتورسیکلت یا سایر وسایل نقلیه).
  2. ظرفیت خودرو بر اساس وزن و یا تعداد سرنشین.
  3. حجم موتور.
  4. تعداد سیلندر.
  5. نوع پلاک (سازمانی ،شخصی ،عمومی و…).
  6. سال ساخت.
  7. امکانات ایمنی خودرو (ترمز ABS و…).
  8. محدودۀ مجاز تردد (درون شهری برون -برون شهری).
  9. سوابق خسارتی بیمه گذار.
  10. وزن وسیله نقلیه.
  11. نوع کاربری(امدادی ،خدماتی ،راهسازی ،کشاورزی و…).
  12. خطرات اضافی و استثنائات.
  13. میزان استهلاک.
  14. دامنه پوشش های ارائه شده.
  15. مشخصات بیمه گذار از جمله سن ،تحصیلات، جنسیت ،شغل و.. .
  16. تعداد رانندگان خودرو و میزان استفاده آنها.
  17. نحوه نگهداری از خودرو (داشتن پارکینگ و…).

ح )معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته حوادث:

  1. مشخصات بیمه گزار یا بیمه شده از جمله جنسیت ،شغل ،سن ،میزان تحصیلات ،وضعیت تاهل و… .
  2. وضعیت سلامتی بیمه شده.
  3. نوع بیمه حادثه (گروهی ،خانواده و انفرادی)
  4. تعیین حد تعهد بیمه گر برای خطرات فوت ،نقص عضو ،از کار افتادگی و هزینه های پزشکی.
  5. تعیین خطرات اصلی تحت پوشش.
  6. تعیین مرجع حل اختلاف.
  7. طبقه ریسک شغل و یا فعالیت بیمه شده و یا بیمه گزار.
  8. تعیین میزان تعهد بیمه گر در هر حادثه و در مدت اعتبار بیمه نامه.
  9. میزان غرامت روزانه عمومی و غرامت بستری شدن در بیمارستان.
  10. دورۀ اعتبار بیمه نامه.
  11. حوزۀ جغرافیایی فعالیت بیمه شده.
  12. نوع حادثه (حوادث ناشی از کار یا سایر حوادث).
  13. تعریف دقیق و جامع حادثه.
  14. طبقه بندی عوامل خارجی مسبب حادثه.
  15. مشخص کردن مصادیق دفاع مشروع و نجات اشخاص و اموال در معرض خطر در بیمه نامه.
  16. منطقه فعالیت و امکان ارائه پوشش.
  17. سوابق خسارتی بیمه گذار و یا بیمه شده.

خ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ در حق بیمه رشته مسئولیت حرفه ای پزشکان:

  1. مشخصات بیمه گذار یا بیمه شده از جمله جنسیت ،شغل ،سن،میزان تحصیلات ،وضعیت تاهل و…
  2. طبقه بندی گروه های پزشکی و پیراپزشکی بر اساس تخصص و ماهیت فعالیت.
  3. مبنای احراز مسئولیت بیمه گذار.
  4. تعیین دقیقه حد تعهد بیمه گر (بر اساس دیه یا توافق بیمه گر و بیمه گذار).
  5. تعیین مرجع حل اختلاف.
  6. سوابق خسارتی بیمه گذار و یا بیمه شده.
  7. حوزۀ جغرافیایی فعالیت بیمه گذار و یا بیمه شده.
  8. نوع بیمه نامه(گروهی یا انفرادی).
  9. هزینه های دفاع و دادرسی.
  10. خسارت های تبعی (غیرمستقیم).
  11. خطرات اصلی تحت پوشش.
  12. سابقه فعالیت بیمه گذار در رشته تخصصی.
  13. تعیین حداکثر تعهد بیمه گر در هر حادثه و در طول مدت بیمه نامه.
  14. تعیین مرجع ذیصلاح تشخیص و تایید میزان صدمات وارده به اشخاص ثالث.
  15. هزینه های پزشکی.
  16. دوره اعتبار بیمه نامه.
  17. تعداد تقریبی اعمال جراحی طی مدت اعتبار بیمه نامه.

د) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان:

  1. موضوع فعالیت (عمرانی ،ساختمانی و…).
  2. محدوده مکانی پروژه.
  3. مدت زمان اجرای پروژه.
  4. تعداد کارکنان فعال در پروژه.
  5. تعداد طبقات پروژه.
  6. سقف تعهدات.
  7. خطرات اصلی و فرعی تحت پوشش.
  8. کلوزهای تحت پوشش.
  9. سابقه فعالیت کارفرما.
  10. سوابق خسارتی کارفرما.
  11. مهارت و سوابق تجربی کارکنان.
  12. متوسط سنی کارکنان.
  13. ساعت کار کارکنان (شبانه یا روزانه ).
  14. پیشرفت فیزیکی پروژه.
  15. استانداردهای پیشگیری و ایمنی پروژه.
  16. مبنای احراز مسئولیت.
  17. شخصیت حقوقی بیمه گذار (حقیقی ،حقوقی ،دولتی ،خصوصی و…).

ذ) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مسئولیت متصدیان حمل و نقل داخلی:

  1. ارزش محموله.
  2. نوع حمل.
  3. نوع کالاهای مورد  حمل.
  4. تعداد حمل در دوره اعتبار بیمه نامه.
  5. حوزه جغرافیایی فعالیت بیمه گذار.
  6. سوابق خسارتی و حسن شهرت راننده.
  7. مبداء و مقصد حمل.
  8. میزان مسافت حمل.
  9. مشخصات وسیله حمل.
  10. محموله های خاص.
  11. سابقه فعالیت بیمه ای بیمه گذار.
  12. تعهد بیمه گر در هر حادثه بر اساس ارزش کالا.
  13. مرجع تشخیص میزان صدمات وارده به کالا.
  14. نحوه کنترل بیمه گذار بر عملیات حمل و نقل.
  15. میزان فعالیت های تخصصی بیمه گذار از جمله حمل محصولات پتروشیمی و… .
  16. رعایت استاندارد لازم در تخلیه و بارگیری و سنخیت نوع وسیله نقلیه با نوع کالا.
  17. مشخصات مسیر حمل.

ر ) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مسئولیت مدنی در مقابل کارکنان و اشخاص ثالث برای شناورهای صیادی:

  1. سابقه فعالیت حرفه ای بیمه گذار.
  2. محدوده مکانی فعالیت.
  3. وضعیت ایمنی شناور.
  4. مشخصات فنی شناور (سال ساخت ، نوع ‫،سن و…).
  5. ظرفیت شناور.
  6. تعداد شناورهای تحت پوشش.
  7. مسافت مسیر مورد تردد.
  8. تخصص پرسنل شناور.
  9. شرایط آب و هوایی محل مورد بیمه.
  10. تعیین مرجع احراز مسئولیت.
  11. با نام و بی‌نام بودن کارکنان.
  12. میزان فعالیت شناور.
  13. حوزه جغرافیایی فعالیت (آب های آزاد یا داخل کشور).
  14. تعداد نیروی انسانی.
  15. خطرات فعالیت شناور در برابر محیط زیست.
  16. حجم و اندازه صید.

ز) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مسئولیت مسئولان و مجریان امر واگذاری:

  1. حداکثر تعهد بیمه گر برای هر بنگاه.
  2. حداکثر تعهد بیمه در طول مدت قرارداد.
  3. نحوه واگذاری (مناقصه های توافقی و…).
  4. دوره  کشف.
  5. میزان واگذاری.
  6. تعداد واگذاری ها.
  7. نحوه حل اختلاف.
  8. مبنای احراز مسئولیت.
  9. سوابق اجرایی و تجربه مسئولان و مجریان واگذاری.
  10. هزینه های دفاع و داوری.
  11. دایره و حدود مدعیان بیمه‌نامه.
  12. نوع فعالیت شرکت های واگذار شده.

ژ) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته اعتبار داخلی:

  1. نوع تضمین  اخذ شده.
  2. مدت زمان بازپرداخت.
  3. میزان اعتبار دریافتی.
  4. سهم آورده وام گیرنده.
  5. نرخ بهره اعتبار دریافتی.
  6. رده بندی موسسات مالی (بانکی ،لیزینگ ،موسسات مالی و اعتباری و…).
  7. تعداد بیمه نامه اعتباری.
  8. سهم  بیمه گذار در خسارت.
  9. رتبه اعتباری موسسه مالی.
  10. رتبه اعتباری تسهیلات گیرنده.
  11. درجه ی توانگری موسسه مالی.
  12. سابقه بهره وری فعالیت اقتصادی وام‌گیرنده.
  13. شهرت اجتماعی تسهیلات گیرنده.

س) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه  رشته اعتبار صادرات کالا:

  1. دوره اعتبار بیمه نامه.
  2. میزان اعتبار تحت پوشش.
  3. تعداد قراردادهای فروش.
  4. نوع  تضامین دریافتی (دولت ،بانک مرکزی و…).
  5. مدت زمان وصول مطالبات.
  6. اعتبار سنجی خریدار.
  7. میزان مطالبات وصول نشده بیمه گذار.
  8. وضعیت تراز تجاری کشور مبداء و مقصد.
  9. امکان پیگیری قضائی خریداران بر اساس قوانین کشور مقابل.
  10. سطح و میزان استحکام روابط دو کشور.
  11. میزان امنیت و ثبات سیاسی و اقتصادی  کشور  مقصد.
  12. درجه اعتبار پشتیبان معامله.
  13. مفاد قرارداد فروش (مواردی از جمله الزام به رعایت استاندارد کالاهای صادراتی).
  14. اعتبار سنجی فروشنده از نظر ارائه محصولات استاندارد.

ش) معیار های اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته وجوه در صندوق.

  1. سرمایه ثبتی بیمه گذار.
  2. نوع و مشخصات فنی و تعداد گاوصندوق.
  3. جانمایی محل استقرار گاوصندوق.
  4. نوع سازه محل استقرار گاوصندوق و بخصوص دیوار های جانب آن.
  5. نوع و موقعیت سازه های همجوار.
  6. موقعیت جغرافیایی منطقه.
  7. مخاطرات اقتصادی ،تجاری ،طبیعی ،فنی و سیاسی که فعالیت بیمه گذار و محل استقرار گاوصندوق را تهدید می کند.
  8. جایگاه اقتصادی بیمه گذار در صنعت و صنف مربوطه.
  9. سیستم حسابداری و دفاتر مالی و نحوه ثبت و نگهداری آنها.
  10. تعداد افراد شاغل در محل ،ساعت کاری ،تعداد شیفت کاری و بخصوص نوع و فرایند استخدام افراد.
  11. تعداد نگهبانان مستقر در محل و نحوه گشت‌زنی آنها و تعداد شیفت کاری آنها.
  12. تعداد و جایگاه حقوقی افراد افرادی که به کلید و رمز گاوصندوق دسترسی دارند.
  13. برآورد نوع و ارزش محتویات گاوصندوق بر پایه آمار و اطلاعات عملکرد سه تا پنج سال گذشته بیمه گذار.
  14. سیستم های ایمنی و تجهیزات جانبی آنها (سیستم دزدگیر ، دوربین مدار بسته ،دستگاه تلفن کننده برق اضطراری ،آژیر و اعلام کننده های ایمنی و…).
  15. مسافت و فاصله زمانی تا مرکز انتظامی (کلانتری ها ،پاسگاه،اداره آگاهی و…).
  16. پوشش های بیمه ای تامین شده برای محل استقرار گاو صندوق با تأکید بر خطرات بالقوه مرتبط با آن.
  17. سابقه بیمه ای محل مورد بیمه.
  18. سابقه حوادث ، بخصوص سرقت در طول سه الی پنج سال گذشته.
  19. مدت بیمه نامه.
  20. خطرات تحت پوشش بیمه نامه.
  21. نوع و میزان تعهدات بیمه گر.
  22. سهم مشارکت بیمه گذار در خسارت.

ص) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته وجوه در راه:

  1. سرمایه ثبتی بیمه گذار.
  2. موقعیت جغرافیایی منطقه.
  3. فاصله طولی و زمانی بین مبداء و مقصد حمل .
  4. ریسک ترافیکی مسیر حمل.
  5. نوع وسیله حمل.
  6. تعداد محافظین و نگهبانان مستقر در مبداء و مقصد بارگیری و تخلیه وجوه.
  7. تعداد محافظین و نگهبانان همراه وسیله حمل.
  8. نوع تجهیزات ایمنی همراه محافظین (اسلحه ،گاز اشک آور و …).
  9. میزان احاطه نیروهای انتظامی بر مسیر حمل.
  10. سیستم های کنترلی موجود در مسیر حمل (دوربین های ترافیکی و…).
  11. میزان یکپارچگی و عدم توقف وسیله حمل در طول مسیر.
  12. مخاطرات اجتماعی ، تجاری ،ترافیکی ، طبیعی و سیاسی که در طول مسیر حمل وسیله حمل را تهدید می‌کند.
  13. برآورد نوع و ارزش محتویات بسته های حمل شونده در هر سفر و تعداد حمل ها در هر روز در طول مدت بیمه نامه بر پایه آمار و اطلاعات سه تا پنج سال گذشته بیمه گذار.
  14. مدت بیمه نامه.
  15. خطرات تحت پوشش بیمه نامه.
  16. نوع و میزان تعهدات بیمه گر.
  17. سهم مشارکت بیمه گذار در خسارت.

ض) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه قرارداد بیمه تعهد پرداخت حقوق ورودی عبور کالای خارجی و قرارداد بیمه تعهد حقوق ورودی عبور داخلی کالا:

  1. نوع کالا.
  2. مالک کالا.
  3. مسیر حرکت و موقعیت جغرافیایی.
  4. نوع ترانزیت.
  5. نوع وسیله حمل.
  6. گمرک مبدا و مقصد.
  7. حجم فعالیت شرکت بیمه.
  8. سطح توانگری و ظرفیت مجاز نگهداری ریسک.
  9. مکانیزم  پیشگیری از خسارت.
  10. مکانیزم مدیریت خسارت.
  11. سطح دانش فنی مدیریت فنی مربوطه.
  12. جدیت سازمان راهداری در برخورد با رانندگان متخلف.
  13. جدیت گمرک در برخورد با شرکت متخلف.
  14. همکاری گمرک در مدیریت خسارت شرکت بیمه.
  15. خود مالک بودن راننده کامیون حامل کالاهای ترانزیتی.

ط) معیارهای عمومی تعیین نرخ حق بیمه رشته نفت ،گاز و پتروشیمی:

  1. موضوع پروژه.
  2. مدت بیمه نامه.
  3. تفکیک زمانی پروژه از نظر مدت ساخت،دوره نگهداری ،دوره آزمایش و راه اندازی (داشتن برنامه زمان بندی).
  4. منطقه جغرافیایی پروژه.
  5. سرمایه بیمه نامه.
  6. تعهد بیمه نامه (تعیین سقف تعهدات بیمه گر در هر بخش).
  7. شروط بیمه نامه ،کلوز ها و  حد غرامت های مربوطه.
  8. سایر پوشش های ارائه شده.
  9. میزان کسورات قابل اعمال در هر بخش.
  10. تفکیک ریسک های پروژه به بخش های مختلف از جمله ماشین آلات در حال نصب و در حال بهره برداری سازه های موقتی و عملیات ساختمانی.
  11. سابقه فعالیت و صلاحیت فنی پیمانکار در پروژه‌های مشابه.
  12. تمهیدات و تجهیزات ایمنی مرتبط با نوع و ماهیت ریسک.
  13. میزان استهلاک و عمر مفید ماشین آلات.
  14. شناسایی عوامل تشدید خطر (محل اجرا و عوامل بیرونی پروژه) و اقدامات بیمه گذار در جهت پیشگیری به موقع از آنها.
  15. خسارات سنوات گذشته در ارتباط با ریسک های بهره برداری.
  16. درصد پیشرفت پروژه.
  17. نحوه عملکرد عوامل H.S.E .
  18. اقدامات و تمهیدات مورد عمل بیمه گذار برای اطمینان از سلامت اجرای پروژه از لحاظ رعایت استانداردها.
  19. شناسایی خسارت های زیست محیطی محتمل.
  20. تجهیزات ایمنی اطفای حریق و امکانات حفاظتی.
  21. برآورد زیان های ناشی از خطای انسانی ،نقص فنی و مخاطرات بیرونی.
  22. دامنه خسارت های تحت پوشش بر اساس نوع پروژه.
  23. شرایط مالی بیمه گذار و روش های تامین مالی پروژه.
  24. تعداد و نوع شیفت های کاری.
  25. کنترل شیفت ها طبق استانداردهای تعیین شده.
  26. ساختار سازمانی مصوب پیمانکار.
  27. شناخت مشارکت پیمانکاران فرعی (در این بخش توجه به  sub contractor ها هم می شود).
  28. محاسبه MPL ,EML جهت برآورد حداکثر میزان خسارت.
  29. سازندگان و عرضه‌کنندگان ماشین آلات تجهیزات ،لوازم و لایسنس ها و گارانتی ها و وارانتی ها.
  30. گستردگی و پراکندگی  ریسک.
  31. برنامه زمان‌بندی ترسیم خسارت وارده و تدوین صورت وضعیت خسارت در بازه زمانی مشخص.
  32. اهمیت مدیران پروژه به مقوله ایمنی.

ظ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته نفت ،گاز و پتروشیمی در بخش off shore .

  1. نظارت بر عملکرد پیمانکار توسط ناظر شخص ثالث(MWS,TP).
  2. برنامه ساخت و مونتاژ تجهیزات در یارد پیمانکار.
  3. برنامه دستورالعمل های بارگیری ،چیدمان ،تجهیزات سنگین بر روی وسیله حمل.
  4. شرایط کیفیت و قابلیت و کالیبراسیون تجهیزات جابجا کننده از قبیل جرثقیل ها،شناور ها و قایق ها.
  5. برنامه زمانبندی حمل و تطابق آن با شرایط آب و هوایی بر اساس پیش‌بینی سازمان های معتبر هواشناسی.
  6. برنامه مقابله پیمانکار در مواجهه با شرایط بحران.
  7. تطابق اقدامات اجرایی با اصول ، موازین و استانداردهای کارفرما.
  8. شناخت و نحوه برخورد و ثبت Near Miss ها( آنچه که به وقوع نمی پیوندد ولی خیلی به وقوع نزدیک است).
  9. وجود(quality control) QC plan
  10. رعایت استانداردهای بین المللیlMO .
  11. سوابق و تمهیدات ایمنی پروژه از نظر حوادث طبیعی.
  12. تست های غیر مخرب بر روی تجهیزات و ماشین آلات.
  13. استاندارد های اورهال(over Haul) تجهیزات و ماشین آلات بر اساس دستورالعمل های کارخانه سازنده.
  14. نگه داری سازه توسط پیمانکار پس از انجام نصب و تکمیل کار در دریا قبل از تحویل به کارفرما /بهره بردار.

ع) معیارهای اختصاصی  تعیین نرخ حق بیمه رشته نفت ،گاز و پتروشیمی در بخش on shore .

  1. دارا بودن مجوز انجام کارهای سرد ( cold work permit)و گرم(Hot work permit).
  2. وجود آموزش های تخصصی ایمنی اشخاص درگیر در حین پروژه.
  3. شناخت و نحوه برخورد و ثبت Near Miss ها (آنچه که به وقوع نمی پیوندد ولی خیلی به وقوع نزدیک است).
  4. کالیبراسیون تجهیزات و ماشین آلات.
  5. استانداردهای اورهال (over Haul)تجهیزات و ماشین آلات بر اساس دستورالعمل های کارخانه سازنده.
  6. روش های اجرای ساخت یا بهره برداری.
  7. تمهیدات لازم جهت مواجهه با تغییرات جوی (وقوع طوفان و نزولات آسمانی) و دارا بودن ماشین آلات، پمپ های لازم جهت تخلیه و یا برگشت آب.
  8. سوابق و تمهیدات ایمنی از نظر حوادث طبیعی.
  9. آنالیز ریسک تجهیزات سنگین وزن ( نحوه تخلیه ،بارگیری ،حمل و تخلیه در سایت ،زمان جابجایی تجهیزات و نصب آن در ارتفاعات).
  10. ایمنی انجام کار در ارتفاعات و ایجاد داربست ها.
  11. برنامه انجام گودبرداری ها و نحوه پایداری در دیواره های گود.
  12. برنامه اجرای فونداسیون مربوط به تجهیزات سنگین و مهم.
  13. برنامه نصب تجهیزات سنگین و مهم.
  14. وجود مانورهای تمرین جهت مواجهه با حادثه.
  15. برنامه مقابله پیمانکار در مواجهه با شرایط بحران.

غ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مازاد مالی خسارت وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسیله نقلیه.

  1. نوع وسیله نقلیه.
  2. کاربری.
  3. قدرت موتور.
  4. ظرفیت.
  5. میزان تعهد.
  6. سال ساخت.
  7. وضعیت ایمنی.
  8. ضریب خسارت نوع خودرو.
  9. سوابق رانندگی و بیمه ای دارنده.

ف) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته درمان گروهی:

  1. خطرات تحت پوشش.
  2. میزان تعهدات.
  3. تعداد بیمه شدگان.
  4. پراکندگی جغرافیایی بیمه‌ شدگان.
  5. میانگین سنی بیمه شدگان.
  6. تعرفه خدمات تشخیصی و درمانی در منطقه تمرکز بیمه شدگان.
  7. نوع فعالیت بیمه گذار.
  8. سوابق و رفتارهای بیمه‌گذار و بیمه شدگان.

ق) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته درمان خانواده:

  1. گروه سنی.
  2. وضعیت سلامت.
  3. سابقه بیمه ای.
  4. شغل و نوع فعالیت.
  5. خطرات تحت پوشش.
  6. میزان تعهدات.
  7. تعرفه خدمات تشخیصی و درمانی در منطقه تمرکز بیمه شدگان.